Het betreft een onderneming in de commerciële dienstverlening. Hoogwaardige professionals. Complexe langdurige projecten (≈ 1 jaar) bij externe opdrachtgevers. Iedereen was gefixeerd op eigen projecten. Volledige taakgerichtheid. Nauwelijks en, voor zover, gebrekkige sociale oriëntatie. Interne bijeenkomsten waren niet veel meer dan optelsom van “one man shows”. Extern relatiemanagement afwezig. Ieder had, bij wijze van spreken, eigen “kaartenbakje”. Vanwege sterke inhoudelijke gerichtheid en voldoende werk had niemand er trek in en maakte dan ook geen tijd het eigen relatienetwerk te onderhouden en verder te ontwikkelen. Laat staan dat iemand zich verantwoordelijk voelde of gesteld werd voor het in kaart brengen van het totale relatienetwerk en het adequaat managen ( = beheer en verder ontwikkelen) daarvan. Commercieel slimmere concurrentie snoepte gaandeweg meer opdrachten weg. Omzetstagnatie. Managing partner “ bond kat de bel aan”. Teamvorming en opzet professioneel relatiemanagement kregen topprioriteit als noodzakelijke voorwaarden om prestaties te verbeteren. In een aantal teamvormings- bijeenkomsten werd basis gelegd voor versterking onderlinge binding en werden methoden aangereikt om de uitgezette lijn vast te houden en te versterken. Inclusief het aanbrengen van meer organisatie d.w.z toedeling van taken, bevoegdheden en verantwoordelijkheden aan afzonderlijke partners die hun eigen werkterrein overstegen en dus betrekking hadden op het totaal. Het externe relatienetwerk werd geïnventariseerd, ingevoerd in een voor iedereen toegankelijk , flexibel en dynamisch informatiesysteem. Eén van de partners werd verantwoordelijk gesteld voor de werking van het systeem en kreeg de bevoegdheid dwingende eisen te stellen m.b.t. het gebruik en de daaruit voortvloeiende acties. Twee partners die niet bereid en in staat waren de ingeslagen weg te volgen en volhardden in hun volstrekte ‘ Einzelgänger’-gedrag hebben het bedrijf inmiddels verlaten.
